ԱՇԽԱՐՀԻ ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԿՈՆՖԻԳՈՒՐԱՑԻԱՆԵՐԸ
**I. Կարգավիճակը
Փաստաթուղթն ամրագրում է վերլուծական մակարդակը, որում կոնֆիգուրացիան հանդես է գալիս որպես քաղաքակրթական գործողության վերլուծության հիմնական միավոր։ Այն չի ներմուծում օնտոլոգիական հիմքեր և չի վերարտադրում ճարտարապետական տարբերակումները։
Դրա խնդիրն է՝ կոնֆիգուրացիաների վերլուծությունը որպես կապակցվածության կազմակերպման եղանակներ՝ առանց դրանք դերակատարներին, կառուցվածքներին կամ էմպիրիկ վիճակներին հանգեցնելու։
II. Տարբերակման սկզբունքը
Կոնֆիգուրացիաները տարբերվում են ոչ թե տարրերի կազմով, այլ կապակցվածության կազմակերպման եղանակով։
Տարբերակումը չի հենվում դերակատարների վրա, չի բխեցվում կոնտուրներից և չի որոշվում փոխգործակցության ռեժիմներով։
Տարբերակման հիմքը դերակատարների, կոնտուրների և փոխգործակցության ռեժիմների համադրման այն եղանակն է, որում հնարավոր է դառնում գործողությունը։
III. Կոնֆիգուրացիա. սահմանումը և սահմանները
Կոնֆիգուրացիան դերակատարների, կոնտուրների և փոխգործակցության ռեժիմների համադրման այն եղանակն է, որի դեպքում հնարավոր է դառնում քաղաքակրթական գործողությունը։
Այն օբյեկտ չէ, չունի ինքնավար գոյություն և չի ամրագրվում որպես ձև կամ կառուցվածք։ Կոնֆիգուրացիան չի նախորդում գործողությանը և գոյություն չունի դրանից դուրս։
Կոնֆիգուրացիայի սահմանը որոշվում է կապակցվածության պահպանման սահմանով։ Կապակցվածության կորստի դեպքում կոնֆիգուրացիան կա՛մ տրոհվում է, կա՛մ անցնում համադրման այլ եղանակի։
Կոնֆիգուրացիան չի հանգեցվում ձևին, համակարգին, կառուցվածքին կամ ինստիտուտին և որոշվում է բացառապես համադրման եղանակի միջոցով։
IV. Տարբերակման դաշտը
Կոնֆիգուրացիաների տարբերակումն իրականացվում է վերլուծական դաշտում, որը ներառում է՝
կապակցվածությունը.
կոորդինացումը.
կոնտուրների համադրումը.
փոխգործակցության ռեժիմները։
Դաշտը տարածություն կամ համակարգ չէ, չի սահմանում կառուցվածքը և չի նախորդում կոնֆիգուրացիաներին։ Կոնֆիգուրացիան ամրագրվում է չափումների հատման կետում, բայց չի բխեցվում դրանցից։
V. Տիպաբանություն (Նվազագույն)
Կոնֆիգուրացիաները տարբերվում են ըստ՝
կապակցվածության բնույթի (բաշխված / կենտրոնացված).
կոնտուրների կազմակերպման (առանձնացված / հատվող).
փոխգործակցության ռեժիմների (համաձայնեցված / հակամարտային / խառը).
դերակատարների բաշխման (բաշխված / ասիմետրիկ)։
Տիպը որոշվում է պարամետրերի համակցությամբ և չի ձևավորում կայուն բազմություն։ Տիպաբանությունը դասակարգում չէ, չի կիրառվում էմպիրիկ դեպքերի նկատմամբ և չի սահմանում նախընտրելի տիպեր։
VI. Կոնֆիգուրացիայի կառուցվածքը
Կոնֆիգուրացիայի կառուցվածքը կապակցվածության կազմակերպման այն եղանակն է, որում համադրվում են կոնտուրները, հանգույցները և դերակատարների բաշխումը։
Այն ֆիքսված չէ և չի վերարտադրվում որպես սխեմա, չունի կենտրոն և չի կազմակերպվում որպես հիերարխիա։
Ընդ որում՝
կոնտուրները սահմանում են փոխգործակցության տիրույթները.
հանգույցներն ամրագրում են կապակցվածության տեղային կենտրոնացումները.
դերակատարները բաշխվում են համատեքստայնորեն և չեն զբաղեցնում կայուն դիրքեր։
Կառուցվածքը գոյություն ունի որպես դինամիկ համադրում և անբաժանելի է կոնֆիգուրացիայից։
VII. Կոնֆիգուրացիաների դինամիկան
Դինամիկան կապակցվածության պահպանման եղանակների փոփոխությունն է։ Այն գործընթաց չէ, չունի ուղղվածություն և չի նկարագրում փուլերի հաջորդականություն։
Դինամիկան դրսևորվում է՝
կայունությամբ — փոփոխությունների ժամանակ կապակցվածության պահպանմամբ.
անցումներով — համադրման եղանակի փոփոխությամբ.
տրոհմամբ — կապակցվածության կորստով.
հակամարտությամբ — կապակցվածության կազմակերպման եղանակների բախմամբ։
Անցումն ամրագրվում է հետփաստացի (պոստֆակտում) և չի տեղայնացվում։ Տրոհումը չի հանգում տարրերի ոչնչացմանը։ Հակամարտությունը կարող է հանդես գալ որպես կապակցվածության պահպանման ձև։
VIII. Ռեժիմներ
Կոնֆիգուրացիաները գործում են տարբեր ռեժիմներում.
համաձայնեցում.
լարվածություն.
հակամարտություն.
տրոհում։
Ռեժիմն ամրագրում է կոնֆիգուրացիայի գործառնության եղանակը, բայց չի սահմանում այն։ Ռեժիմները չեն ձևավորում հաջորդականություն, կարող են համագոյակցել և չեն օգտագործվում դասակարգման համար։
IX. Վիճակները և դրսևորումները
Կոնֆիգուրացիան ամրագրվում է վիճակների՝ վերլուծական կտրվածքների, և դրսևորումների՝ հայտնաբերման եղանակների միջոցով։
Դրանք չեն համընկնում, չեն ձևավորում համապատասխանություն և թույլ չեն տալիս վերակառուցել կոնֆիգուրացիան։ Մեկ կոնֆիգուրացիան կարող է ունենալ բազմաթիվ վիճակներ ու դրսևորումներ։
X. Նույնականացում
Կոնֆիգուրացիայի նույնականացումը կապակցվածության պահպանման եղանակի ամրագրումն է։
Այն իրականացվում է կապակցվածության բնույթի, կոնտուրների կազմակերպման և փոխգործակցության ռեժիմների համադրման միջոցով։ Նույնականացումը դասակարգում չէ, չի հանգում տարրերի նկարագրությանը և կրում է համատեքստային բնույթ։ Այն ամրագրում է ոչ թե այն, թե «ինչ է կոնֆիգուրացիան», այլ թե «ինչպես է կազմակերպված գործողությունը»։
Եզրակացություն
Քաղաքակրթական գործողության կոնֆիգուրացիաներն իրենցից ներկայացնում են կապակցվածության կազմակերպման եղանակներ, որոնք հանգեցնելի չեն տարրերի կազմին կամ դրանց կազմակերպման ձևերին։
Փաստաթուղթը պահպանում է այն վերլուծական մակարդակը, որում կոնֆիգուրացիան դառնում է քաղաքակրթական գործողության դիտարկման հիմնական միավորը։
Փաստաթղթի բանաձևը
Քաղաքակրթական գործողության կոնֆիգուրացիան կապակցվածության կազմակերպման այն եղանակն է, որն առաջանում է տարրերի համադրման մեջ և հանգեցնելի չէ դրանց կազմին կամ կառուցվածքին։
Tagline
Կոնֆիգուրացիան՝ որպես քաղաքակրթական գործողության կազմակերպման և կապակցվածության պահպանման եղանակ։
Առնչվող հրապարակումներ
«ԱՇԽԱՐՀ» ԳԻՏԱՀԵՏԱԶՈՏԱԿԱՆ ԿԵՆՏՐՈՆԻ ՌԱԶՄԱՎԱՐԱԿԱՆ ՈՒՂՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ V2.0
«Աշխարհ» ռազմավարական հետազոտությունների կենտրոնի ռազմավարական ուղղությունները կազմում են Կենտրոնի հետազոտական գործունեության ճարտարապետությունը՝ սահմանելով քաղաքակրթական վերլուծության հետազոտական շրջանակը և քաղաքակրթությունների զարգացման ու համաշխարհային կարգի կերպափոխման երկարաժամկետ գործընթացների ուսումնասիրության հիմնական տիրույթները։
ԱՇԽԱՐՀԻ ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԿՈՆՖԻԳՈՒՐԱՑԻԱՆԵՐԻ ՃԱՐՏԱՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ
Կոնֆիգուրացիաների քաղաքակրթական գործողության ճարտարապետությունը այն պայմանների համախումբն է, որոնց դեպքում գործողությունը առաջանում է որպես դերակատարների, կոնտուրների և փոխգործակցության ռեժիմների համադրման եղանակ և չի հանգեցվում դրանց կազմին կամ կառուցվածքին։
ՏԵՂԵԿԱՏՎԱԿԱՆ ՏԵՂԵԿԱՆՔ «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ
Նախագիծը ստեղծվում է որպես հայկական աշխարհի ռազմավարական մտքի ենթակառուցվածքի տարր, որի կոչումն է պահպանել մտածողության քաղաքակրթական մակարդակն Աշխարհում էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում՝ ոչ գծային փոփոխությունների և խորը անորոշության մի ժամանակաշրջանում, երբ կառավարման ավանդական մեխանիզմները հասնում են իրենց սահմանագծին։