Աշխարհ գիտահետազոտական կենտրոնԱշխարհ

    ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ՌԵԶԻԼԻԵՆՏՈՒԹՅՈՒՆ

    ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ՌԵԶԻԼԻԵՆՏՈՒԹՅՈՒՆ

    Քաղաքակրթական ռեզիլենտությունը քաղաքակրթության ինտեգրալային հատկությունն է, որն արտահայտում է առանց սեփական քաղաքակրթական ինքնության կորստի՝ կենսունակությունը, ամբողջականությունն ու գործունակությունը պահպանելու, ոչ գծային փոփոխություններին հարմարվելու և զարգացման նոր մոդելներ ձևավորելու նրա ունակությունը։

    «Աշխարհ» նախագծում քաղաքակրթական ռեզիլենտությունը դիտարկվում է որպես ինտեգրող կատեգորիա, որը միասնական հետազոտական շրջանակի մեջ է միավորում քաղաքակրթական վերլուծության հոգևոր-աշխարհայացքային, ինստիտուցիոնալ, սոցիալական, տնտեսական, թվային և էկոհամակարգային չափումները։

    Քաղաքակրթական ռեզիլենտության հետազոտումն ուղղված է քաղաքակրթությունների երկարաժամկետ զարգացման գործոնների, մեխանիզմների ու պայմանների վերհանմանը, ինչպես նաև այնպիսի ռազմավարությունների մշակմանը, որոնք կապահովեն էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում սեփական քաղաքակրթական ներուժը պահպանելու և զարգացնելու Աշխարհի ունակությունը։

    ԿԱՆՈՆԱԿԱՐԳ
    ԳՈՅԱԲԱՆԱԿԱՆ ՄԱԿԱՐԴԱԿ

    Առնչվող հրապարակումներ

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ԳՈՅԱԲԱՆԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԱԿԸ

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ԳՈՅԱԲԱՆԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԱԿԸ

    Սույն փաստաթուղթն իրենից ներկայացնում է «Աշխարհ» նախագծի գոյաբանական շրջանակը, որն ամրագրում է դրա կանոնը, հիմնարար ու ընդլայնված սկզբունքների համակարգը, ինչպես նաև օբյեկտիվ իրականության մեջ նախագծի ծավալման փուլերը։

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ՆՊԱՏԱԿԱՅԻՆ ՆՇԱՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ՆՊԱՏԱԿԱՅԻՆ ՆՇԱՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ

    «Աշխարհ» նախագիծը նախատեսված է էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում հայկական քաղաքակրթության քաղաքակրթական մակարդակի մտածողության պահպանման և ծավալման համար, երբ կազմակերպման և կառավարման այլ մակարդակները հասնում են իրենց կիրառելիության սահմաններին:

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ԱՌԱՔԵԼՈՒԹՅՈՒՆԸ

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ԱՌԱՔԵԼՈՒԹՅՈՒՆԸ

    «Աշխարհ» նախագծի առաքելությունն է պահպանել և
    զարգացնել այն պայմանները, որոնցում հայկական քաղաքակրթությունն ունակ է
    պահպանել իր ամբողջականությունն ու ինքնությունը, հետազոտել ապագան և
    գործել էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում՝ պահպանելով իրեն բնորոշ
    օնտոլոգիական լարումները: Առաքելությունն իրականացվում է որպես
    հավասարակշռության պահպանում պահպանման և փոփոխության, հեռացման և
    վերադարձի, կենտրոնի և բաշխվածության միջև, ինչպես նաև որպես
    մասնակցություն քաղաքակրթությունների փոխազդեցությանը էկոհամակարգի
    շրջանակներում՝ ելնելով սեփական ինքնությունից, փորձից և
    պատասխանատվությունից:

    Աջակցեք մեզ