ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ՌԵԶԻԼԻԵՆՏՈՒԹՅՈՒՆ

«Աշխարհ» նախագիծը քաղաքակրթական ռեզիլիենտությունը դիտարկում է որպես
քաղաքակրթությունների ինտեգրալ հատկություն, որը որոշում է նրանց
կենսունակությունը, ամբողջականությունը և գործունակությունը պահպանելու
ունակությունը էմերջենտ դարաշրջանի ոչ գծային փոփոխությունների
պայմաններում:

Ռեզիլիենտությունը հասկացվում է ոչ թե որպես գոյություն ունեցող ձևերի
պահպանում, այլ որպես քաղաքակրթության՝ զարգանալու, գոյություն ունեցող
ձևերը հարմարեցնելու և քաղաքակրթական կյանքի նոր ձևեր ձևավորելու
ունակություն:

Նախագծի շրջանակներում քաղաքակրթական ռեզիլիենտությունը հանդես է գալիս
որպես ինտեգրող կատեգորիա, որը միավորում է քաղաքակրթական վերլուծության
տարբեր ուղղությունները և թույլ է տալիս հետազոտել Աշխարհի զարգացման
երկարաժամկետ դինամիկան քաղաքակրթությունների էկոհամակարգում և
համաշխարհային համակարգում:

Ռեզիլիենտության վերլուծությունն ընդգրկում է քաղաքակրթական համակարգի
առանցքային չափումները՝ հոգևոր-աշխարհայացքային, ինստիտուցիոնալ և
սոցիալական, տնտեսական և ենթակառուցվածքային, թվային և տեխնո-կոգնիտիվ,
ինչպես նաև էկոհամակարգային, և ուղղված է հայկական քաղաքակրթության
թռիչքային ու կայուն զարգացման գործոնների և մեխանիզմների բացահայտմանը:

Կանոնիկ միջուկ

Քաղաքակրթական ռեզիլիենտությունը քաղաքակրթության ինտեգրալ հատկությունն է,
որն արտահայտում է նրա կենսունակությունը, ամբողջականությունը և
գործունակությունը պահպանելու, փոփոխություններին հարմարվելու և զարգացման
նոր մոդելներ ձևավորելու ունակությունը էկոհամակարգի և համաշխարհային
համակարգի ոչ գծային դինամիկայի պայմաններում:

«Աշխարհ» նախագծում քաղաքակրթական ռեզիլիենտությունը հանդես է գալիս որպես
կենտրոնական կատեգորիա, որը միավորում է քաղաքակրթական վերլուծության
տարբեր ուղղությունները և ապահովում քաղաքակրթությունների զարգացման
երկարաժամկետ դինամիկայի հետազոտումը:

Tagline

Ռեզիլիենտությունը որպես էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում
քաղաքակրթության՝ զարգանալու ունակություն: