Աշխարհ գիտահետազոտական կենտրոնԱշխարհ

    ԱՇԽԱՐՀԻ ԴԻՐՔԱՎՈՐՈՒՄԸ ՔԱՂԱՔԱԿՐԹՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԷԿՈՀԱՄԱԿԱՐԳՈՒՄ

    ԱՇԽԱՐՀԻ ԴԻՐՔԱՎՈՐՈՒՄԸ ՔԱՂԱՔԱԿՐԹՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԷԿՈՀԱՄԱԿԱՐԳՈՒՄ

    Աշխարհն իրենից ներկայացնում է բաց, բաշխված քաղաքակրթություն, որը պատմականորեն զարգացել է տարբեր քաղաքակրթությունների փոխգործակցության տարածությունում և օժտված է գլոբալ ներկայությամբ՝ իր ինստիտուտների, համայնքների ու մշակութային կապերի ցանցի միջոցով։

    Էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում քաղաքակրթությունների էկոհամակարգը դառնում է համագործակցության, մրցակցության ու հակամարտությունների հիմնական տարածությունը՝ քաղաքակրթական դերակատարներից պահանջելով համաշխարհային համակարգում սեփական անձը գիտակցված դիրքավորելու ունակություն։

    «Աշխարհը քաղաքակրթությունների էկոհամակարգում» հետազոտական ուղղությունն ուսումնասիրում է հայկական քաղաքակրթության ներկայության ձևերը, փոխգործակցության մեխանիզմներն ու դիրքավորման ռազմավարությունը քաղաքակրթությունների էկոհամակարգում՝ դրանք դիտարկելով որպես Աշխարհի երկարաժամկետ զարգացման և քաղաքակրթական ռեզիլենտության ամրապնդման նախապայմաններ։

    ԿԱՆՈՆԱԿԱՐԳ
    ԳՈՅԱԲԱՆԱԿԱՆ ՄԱԿԱՐԴԱԿ

    Առնչվող հրապարակումներ

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ԳՈՅԱԲԱՆԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԱԿԸ

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ԳՈՅԱԲԱՆԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԱԿԸ

    Սույն փաստաթուղթն իրենից ներկայացնում է «Աշխարհ» նախագծի գոյաբանական շրջանակը, որն ամրագրում է դրա կանոնը, հիմնարար ու ընդլայնված սկզբունքների համակարգը, ինչպես նաև օբյեկտիվ իրականության մեջ նախագծի ծավալման փուլերը։

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ՆՊԱՏԱԿԱՅԻՆ ՆՇԱՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ՆՊԱՏԱԿԱՅԻՆ ՆՇԱՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ

    «Աշխարհ» նախագիծը նախատեսված է էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում հայկական քաղաքակրթության քաղաքակրթական մակարդակի մտածողության պահպանման և ծավալման համար, երբ կազմակերպման և կառավարման այլ մակարդակները հասնում են իրենց կիրառելիության սահմաններին:

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ԱՌԱՔԵԼՈՒԹՅՈՒՆԸ

    «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ԱՌԱՔԵԼՈՒԹՅՈՒՆԸ

    «Աշխարհ» նախագծի առաքելությունն է պահպանել և
    զարգացնել այն պայմանները, որոնցում հայկական քաղաքակրթությունն ունակ է
    պահպանել իր ամբողջականությունն ու ինքնությունը, հետազոտել ապագան և
    գործել էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում՝ պահպանելով իրեն բնորոշ
    օնտոլոգիական լարումները: Առաքելությունն իրականացվում է որպես
    հավասարակշռության պահպանում պահպանման և փոփոխության, հեռացման և
    վերադարձի, կենտրոնի և բաշխվածության միջև, ինչպես նաև որպես
    մասնակցություն քաղաքակրթությունների փոխազդեցությանը էկոհամակարգի
    շրջանակներում՝ ելնելով սեփական ինքնությունից, փորձից և
    պատասխանատվությունից:

    Աջակցեք մեզ