ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ՌԵԶԻԼԻԵՆՏՈՒԹՅՈՒՆ

Քաղաքակրթական ռեզիլենտությունը քաղաքակրթության ինտեգրալային հատկությունն է, որն արտահայտում է առանց սեփական քաղաքակրթական ինքնության կորստի՝ կենսունակությունը, ամբողջականությունն ու գործունակությունը պահպանելու, ոչ գծային փոփոխություններին հարմարվելու և զարգացման նոր մոդելներ ձևավորելու նրա ունակությունը։

«Աշխարհ» նախագծում քաղաքակրթական ռեզիլենտությունը դիտարկվում է որպես ինտեգրող կատեգորիա, որը միասնական հետազոտական շրջանակի մեջ է միավորում քաղաքակրթական վերլուծության հոգևոր-աշխարհայացքային, ինստիտուցիոնալ, սոցիալական, տնտեսական, թվային և էկոհամակարգային չափումները։

Քաղաքակրթական ռեզիլենտության հետազոտումն ուղղված է քաղաքակրթությունների երկարաժամկետ զարգացման գործոնների, մեխանիզմների ու պայմանների վերհանմանը, ինչպես նաև այնպիսի ռազմավարությունների մշակմանը, որոնք կապահովեն էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում սեփական քաղաքակրթական ներուժը պահպանելու և զարգացնելու Աշխարհի ունակությունը։