ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ՌԵԶԻԼԻԵՆՏՈՒԹՅՈՒՆ
Քաղաքակրթական ռեզիլենտությունը քաղաքակրթության ինտեգրալային հատկությունն է, որն արտահայտում է առանց սեփական քաղաքակրթական ինքնության կորստի՝ կենսունակությունը, ամբողջականությունն ու գործունակությունը պահպանելու, ոչ գծային փոփոխություններին հարմարվելու և զարգացման նոր մոդելներ ձևավորելու նրա ունակությունը։
«Աշխարհ» նախագծում քաղաքակրթական ռեզիլենտությունը դիտարկվում է որպես ինտեգրող կատեգորիա, որը միասնական հետազոտական շրջանակի մեջ է միավորում քաղաքակրթական վերլուծության հոգևոր-աշխարհայացքային, ինստիտուցիոնալ, սոցիալական, տնտեսական, թվային և էկոհամակարգային չափումները։
Քաղաքակրթական ռեզիլենտության հետազոտումն ուղղված է քաղաքակրթությունների երկարաժամկետ զարգացման գործոնների, մեխանիզմների ու պայմանների վերհանմանը, ինչպես նաև այնպիսի ռազմավարությունների մշակմանը, որոնք կապահովեն էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում սեփական քաղաքակրթական ներուժը պահպանելու և զարգացնելու Աշխարհի ունակությունը։
Առնչվող հրապարակումներ
«ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ԳՈՅԱԲԱՆԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԱԿԸ
Օնտոլոգիական շրջանակը սահմանում է ոչ թե պատասխաններ, այլ տարբերակումների սահմաններ, որոնց ներսում հնարավոր է նախագծի գոյությունը։