ՓԱՍՏԱԹՂԹԵՐԻ ՕԳՏԱԳՈՐԾՄԱՆ ԿԱՆՈՆԱԿԱՐԳ
I. Փաստաթղթի կարգավիճակ
Սույն փաստաթուղթը վերաբերում է «Աշխար» նախագծի մեթա-ճարտարապետական մակարդակին և ֆիքսում է Կանոնի փաստաթղթերի թույլատրելի օգտագործման սահմանները սինթետիկ, նախագծային և գործառնական մակարդակներին անցնելիս։ Կանոնակարգը մշակման մեթոդաբանություն չէ, չի սահմանում պլատֆորմի ճարտարապետությունը և չի ձևավորում ինժեներական կամ նախագծային լուծումներ։
Դրա գործառույթն է կանխել տարբերակումների դեգրադացիան անալիտիկայից դեպի գործողություն անցնելիս։
II. Հիմնական սկզբունք
Կանոնի փաստաթղթերը չեն օգտագործվում որպես լուծումների աղբյուր։ Դրանք օգտագործվում են բացառապես որպես տարբերակումների համակարգ և սահմանափակումների ճարտարապետություն, ստուգման միջոց և դեգրադացիայի բացահայտման գործիք։
Ճարտարապետության, ֆունկցիոնալության կամ գործընթացների, սցենարների, նախագծային կամ ինժեներական լուծումների ուղղակի քաղման ցանկացած փորձ դիտարկվում է որպես մակարդակի խախտում։
III. Ռեժիմների տարանջատում
«Աշխար» նախագծում տարբերակվում են երեք ռեժիմներ.
անալիտիկ, որը կապված է տարբերակումների պահպանման հետ,
սինթետիկ, որը կապված է գործողության հնարավորության պահպանման հետ,
նախագծային, որը կապված է լուծումների թույլատրելիության ստուգման հետ։
Անալիտիկայի կամ սինթեզի ուղղակի տեղափոխումը նախագծման մեջ չի թույլատրվում։
IV. Մակարդակների դերերը
«Աշխար» նախագծում տարբերակվում են հետևյալ մակարդակները.
L0. Օգտագործվում է միայն որպես սահմանային սահմանափակում։ Չի թույլատրում մեկնաբանություն, գործառնականացում և նախագծային թարգմանություն։
L1. Պահպանում է տարածության տարբերակումները։ Չի թույլատրում սեգմենտների, քարտեզների և պարամետրերի վերածումը համակարգի ճարտարապետության։
L2. Պահպանում է կոնֆիգուրացիոն վերլուծությունը։ Չի թույլատրում կոնֆիգուրացիաների հանգեցումը կառույցների, տիպաբանությունների կամ կառավարման։
L3. Պահպանում է գործողության հնարավորությունը հարաբերակցման եղանակների փոփոխման միջոցով։
Չի թույլատրում կոնֆիգուրացիաների վերածումը սցենարների, անցումների՝ workflow-ների, դերակատարների՝ օգտատիրոջ դերերի, ռեզիլիենտության՝ կառավարման ցուցանիշների։
V. Տրանսլյացիայի կանոն
Ցանկացած լուծում անցնում է կրկնակի ստուգում.
հակադարձ ստուգում. Եթե լուծումը հնարավոր է անմիջապես բխեցնել Կանոնից, այն սխալ է,
սահմանային ստուգում. Եթե լուծումը քանդում է տարբերակումները, այն անթույլատրելի է։
VI. Արգելված գործողություններ
Արգելվում է՝
տարբերակումները թարգմանել ինժեներական էությունների,
քարտեզներն օգտագործել որպես ճարտարապետություն,
կոնֆիգուրացիաները վերածել մոդելների,
Կանոնն օգտագործել որպես նախագծային լուծումների աղբյուր,
սինթետիկ մակարդակը վերածել կառավարման համակարգի։
VII. Օգտագործման թույլատրելի ձև
Կանոնի փաստաթղթերը կիրառվում են միայն որպես սահմանափակում, ստուգում և դեգրադացիայի քննադատության միջոց։
Կանոնն օգտագործվում է լուծումների թույլատրելիության սահմանները ստուգելու համար, և ոչ թե դրանց հիմնավորման։
VIII. Ճիշտ նախագծման չափանիշ
Ճիշտ լուծումը՝
չի բխեցվում Կանոնից,
չի քանդում տարբերակումները,
չի ֆիքսում վերջնական կենտրոն,
չի ռեդուկցնում բարդությունը,
պահպանում է հետագա անցումների հնարավորությունը։
IX. Դեգրադացիայի նշաններ
Դեգրադացիան սկսվում է, երբ հայտնվում են տարբերակումից դեպի նախագծային և ինժեներական ռեդուկցիա անցումը նշանակող եզրույթներ, ինչպիսիք են՝
«կոնֆիգուրացիաների հիման վրա պլատֆորմի ճարտարապետություն»,
«օգտատերերի տիպաբանություն»,
«կոնֆիգուրացիաների workflow»,
«դերակատարների վարքագծի մոդել»,
«ռեզիլիենտության կառավարում»։
X. Փաստաթղթի նշանակությունը
Փաստաթուղթը պահպանում է Կանոնի թույլատրելի օգտագործման սահմանները «Աշխար» նախագիծը դեպի մշակում և գործնական կիրառում անցկացնելիս։
Դրա խնդիրն է՝ պահպանել նախագծի ճարտարապետական տարբերությունները՝ առանց դրանք մոդելի, մեթոդի, կառավարման համակարգի, նախագծային կամ ինժեներական սխեմայի վերածելու։
Կանոնը պահպանում է ոչ թե գործողության եղանակը, այլ դրան անցնելիս տարբերակումների դեգրադացիայի անհնարինությունը:
Կիրառման սահմաններ: