ԲԱՑԱՏՐԱԿԱՆ ԳՐՈՒԹՅՈՒՆ «ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԿՈՆՖԻԳՈՒՐԱՑԻԱՆԵՐԻ ՔԱՐՏԵԶԱԳՐՈՒՄ» ՓԱՍՏԱԹՂԹԻՆ

Արդիականացված նախագծի ճարտարապետական տարբերակը: v1.0

Փաստաթղթի խմբագրությունը: 1.1

Կարգավիճակը: վերջնական խմբագրություն

Սույն բացատրական գրությունը բացահայտում է L2-4 «Քաղաքակրթական գործողության կոնֆիգուրացիաների քարտեզագրում» փաստաթղթի ճարտարապետական անհրաժեշտությունը, տեղը և ընթերցման եղանակը: Այն չի ներմուծում նոր դրույթներ և չի ընդլայնում հիմնական փաստաթղթի բովանդակությունը: Դրա խնդիրն է՝ պարզաբանել առանձին կոնֆիգուրացիայի պահպանումից դեպի դրա վերլուծական պահպանման եղանակների բազմության հետ աշխատանք անցումը:

Քարտեզագրումն առաջանում է գործառնական արձանագրության ներքին սահմանին: Արձանագրությունը թույլ է տալիս պահպանել առանձին կոնֆիգուրացիան վերլուծական կտրվածքում, սակայն չի սահմանում նման կտրվածքների բազմության հետ աշխատելու եղանակը: Դրանց միաժամանակյա պահպանման դեպքում առաջանում է կոնֆիգուրացիաները համեմատության, դասակարգման, կարգավորման կամ միասնական պատկերի վերակառուցման օբյեկտների վերածելու ռիսկ: Քարտեզագրումը ներմուծվում է որպես տվյալ սահմանը հաղթահարելու եղանակ՝ առանց վերլուծական մակարդակի կորստի:

Առանցքային տեղաշարժը կայանում է վերլուծական հարցի փոփոխության մեջ. «թե ինչպես է պահպանվում կապակցվածությունը» հարցից դեպի «թե ինչպես են համադրվում կապակցվածության պահպանման տարբեր եղանակները»: Հետևաբար՝ քարտեզագրման մեջ համադրվում են ոչ թե կոնֆիգուրացիաները՝ որպես օբյեկտներ, այլ դրանց վերլուծական պահպանման եղանակները, որոնք ֆիքսվում են կտրվածքների տեսքով:

Վերլուծական կտրվածքը իրականության վիճակ կամ բեկոր չէ: Այն գոյություն ունի միայն տարբերակման ակտի սահմաններում և ֆիքսում է կոնֆիգուրացիան չափումների ու ռեժիմների որոշակի համակցության մեջ: Դրա շնորհիվ քարտեզագրումն աշխատում է ոչ թե նրանց հետ, «թե ինչ առկա է», այլ նրանց հետ, «թե ինչպես է պահպանվում», և չի կարող առանց կարգավիճակի կորստի վերածվել քարտեզի, սխեմայի կամ մոդելի:

Հատվածի փորձնական քարտեզագրումը կատարում է պաշտպանական գործառույթ. այն թույլ է տալիս ստուգել մի քանի կտրվածքների միաժամանակյա պահպանման հնարավորությունը՝ առանց ավարտուն քարտեզ ստանալուն կողմնորոշվելու: Դրանով իսկ փորձնականությունը կանխում է քարտեզագրման վաղաժամ կայունացումը՝ որպես ներկայացման գործիք:

Քարտեզագրման սահմանն առաջանում է այնտեղ, որտեղ համադրումը փոխարինվում է համեմատությամբ, վերլուծական կտրվածքը սկսում է մեկնաբանվել որպես իրականության վիճակ, իսկ տարբերակումը՝ որպես դասակարգում: Այդ պատճառով բացատրական գրության նշանակությունը կայանում է առանձին կոնֆիգուրացիայից դեպի պահպանման եղանակների բազմություն անցման պաշտպանության մեջ՝ առանց վերլուծության նկարագրության, մոդելավորման կամ իրականության ներկայացման վերադարձի:

Փաստաթղթի բանաձևը

Քարտեզագրումն առաջանում է առանձին կոնֆիգուրացիայի պահպանման սահմանին, երբ վերլուծական մակարդակի պահպանումը պահանջում է կապակցվածության պահպանման եղանակների բազմության համադրում: