ԲԱՑԱՏՐԱԳԻՐ «ԱԾԱՆՑՅԱԼ ՁԵՎԵՐԻ ՏԱՐԱԾՈՒԹՅԱՆ ՀԱՏՎԱԾԱՎՈՐՈՒՄԸ» ՓԱՍՏԱԹՂԹԻ
Նախագծի ճարտարապետական տարբերակը՝ v1.0
Փաստաթղթի խմբագրությունը՝ 1.1
Կարգավիճակը՝ վերջնական խմբագրություն
I. Փաստաթղթի կարգավիճակը
Սույն բացատրագիրն ուղեկցում է L1-2 «Ածանցյալ ձևերի տարածության հատվածավորումը» փաստաթուղթը և ֆիքսում է դրա ճիշտ ընթերցման եղանակն ու կիրառման սահմանները:
Գրությունը չի ներմուծում նոր տարբերակումներ, չի ընդլայնում հիմնական փաստաթղթի բովանդակությունը և չի ձևավորում ինքնուրույն վերլուծական հիմք: Դրա գործառույթը կայանում է հատվածավորման ճարտարապետական կարգավիճակի պահպանման մեջ՝ որպես ածանցյալ ձևերի տարածության տարբերակման եղանակի:
II. Ընթերցման եղանակը
L1-2 փաստաթուղթը պետք է ընթերցել ոչ թե որպես այն բանի նկարագրություն, թե ինչն է տարբերակվում, այլ որպես այն բանի ֆիքսում, թե ինչպես է հնարավոր դառնում տարբերակումը:
Հատվածները նախապես գոյություն ունեցող տիրույթներ, օբյեկտներ կամ տարածության մասեր չեն, որոնք անհրաժեշտ է բացահայտել, նկարագրել կամ դասակարգել: Հատվածավորումը նման բովանդակությամբ լցնելու փորձը նշանակում է անցում դեպի վերլուծության այլ ռեժիմ և փաստաթղթի ճարտարապետական մակարդակի կորուստ:
Այսպիսով, L1-2-ի բացասական (ժխտական) սահմանափակումները բովանդակության պակասություն չեն, այլ տարբերակումը վաղաժամ ֆիքսումից պաշտպանելու միջոց:
III. Կիրառման սահմանները
L1-2 փաստաթուղթը նախատեսված չէ որպես հատվածավորման մեթոդ, դասակարգման հիմք կամ քարտեզի կառուցման գործիք ուղղակիորեն կիրառելու համար:
Դրա թույլատրելի օգտագործումը կայանում է տարբերակման պահպանման մեջ այնտեղ, որտեղ առաջանում է ածանցյալ ձևերի տարածությունը տարրերի, տիրույթների կամ կառույցների համախմբության վաղաժամկետ վերածելու միտում:
Հատվածավորումը ստեղծում է հաջորդող վերլուծական աշխատանքի հնարավորության պայման, բայց ինքնին դրա ընթացակարգը կամ արդյունքը չէ:
IV. Տեղը L1 ճարտարապետությունում
Հատվածավորումը պահպանում է անցումը ածանցյալ ձևերի բազմակի տարածությունից դեպի դրա վերլուծական տարբերակման հնարավորություն:
Այն չի ընդլայնում ածանցյալ ձևերի օնտոլոգիական հիմքերը և դեռևս չի անցնում դրանց հարաբերակցման եղանակների վերլուծությանը: Դրա շնորհիվ տարբերակումը կարող է պահպանվել մինչև վերլուծական ֆիքսման, քարտեզագրման և կոնֆիգուրացիոն վերլուծության հաջորդող ձևերը:
V. Հիմնական ռիսկը
Փաստաթղթի հետ աշխատելու հիմնական ռիսկը կապված է հատվածավորումը բովանդակությամբ լցնելու ձգտման հետ. որոշել իրական հատվածները, սահմանել դրանց ցանկը, սահմանները, գործառույթները կամ աստիճանակարգությունը:
Նման կոնկրետացումը տարբերակումը վերածում է դասակարգման և ճարտարապետական մակարդակը փոխարինում էմպիրիկ (փորձառնական) կամ կառուցվածքային նկարագրությամբ:
VI. Փաստաթղթի նշանակությունը
Բացատրագիրը նախատեսված է L1-2-ի ընթերցման ճիշտ եղանակի պահպանման համար, որում հատվածավորումը պահպանվում է որպես տարբերակման ճարտարապետական սկզբունք:
Այն պաշտպանում է հաջորդող վերլուծական աշխատանքին անցումը ածանցյալ ձևերի տարածությունը օբյեկտների, կառույցների կամ դասակարգումների վաղաժամկետ ռեդուկցիայից (հանգեցումից):
Փաստաթղթի բանաձևը
Բացատրագիրը պահպանում է L1-2-ի ընթերցման եղանակը, որում հատվածավորումը պահպանվում է որպես տարբերակման պայման՝ չվերածվելով նկարագրության, դասակարգման կամ վերլուծության գործիքի:
Որպեսզի տարբերակումը հնարավոր դառնա, պետք չէ վաղաժամկետ որոշել, թե կոնկրետ ինչն է տարբերակվում: