ԱՇԽԱՐՀԻ ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ՄԱՆԻՖԵՍՏ
Աշխարհը թևակոխում է էմերջենտ դարաշրջան՝ խորքային կերպափոխումների մի ժամանակաշրջան, որտեղ սովորական քաղաքական ու տնտեսական մեխանիզմներն ավելի ու ավելի քիչ են ընդունակ ապահովել գլոբալ համակարգի կայունությունը։
Այս պայմաններում կրկին ի հայտ է գալիս պատմական իրականության ավելի խորքային մակարդակը՝ քաղաքակրթականը։
Հենց քաղաքակրթություններն են ձևավորում մարդկային գոյության երկարաժամկետ հիմքերը՝ որոշելով արժեքային համակարգերը, մշակութային ձևերն ու հասարակության կազմակերպման մոդելները։
Ժամանակակից աշխարհն իրենից ներկայացնում է քաղաքակրթությունների էկոհամակարգ՝ տարբեր քաղաքակրթական դերակատարների փոխգործակցության բարդ և դինամիկ միջավայր։
Քաղաքակրթական բազմազանության պահպանումն ու քաղաքակրթական ռեզիլենտության զարգացումը դառնում են ձևավորվող աշխարհակարգի կայունության առանցքային պայմանները։
Սահմանափակ քանակական պարամետրերով քաղաքակրթությունների համար առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում սեփական սուբյեկտայնությունը (ակտորությունը) պահպանելու ունակությունը՝ զարգացնելով իրենց զարգացման հոգևոր, մշակութային, մտավոր և ինստիտուցիոնալ ռեսուրսները։
Հայկական քաղաքակրթությունը՝ Աշխարհը, հանդիսանում է աշխարհի հնագույն անընդհատ քաղաքակրթական ավանդույթներից մեկը և իրենից ներկայացնում է բաշխված քաղաքակրթական համակարգ, որը միավորում է Հայաստանը և հայկական համայնքների գլոբալ ցանցը։
Էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում հայկական քաղաքակրթության զարգացումը պահանջում է քաղաքակրթական ռեզիլենտության ամրապնդում, ռազմավարական մտածողության զարգացում և Աշխարհի ներսում ու քաղաքակրթությունների էկոհամակարգում փոխգործակցության նոր ինստիտուտների ձևավորում։
«Աշխարհ» նախագիծը ստեղծվում է որպես մտավոր և հետազոտական հարթակ, որն ուղղված է հայկական քաղաքակրթության ռազմավարական մտքի ենթակառուցվածքի զարգացմանը։
Դրա խնդիրն է՝ գլոբալ գործընթացների վերլուծությունը, քաղաքակրթական մտածողության զարգացումը և քաղաքակրթությունների էկոհամակարգում հետազոտողների, փորձագետների ու գլոբալ հայկական ներկայության ինստիտուտների համագործակցության տարածքի ձևավորումը։
«Աշխարհ» նախագիծը ձգտում է դառնալ էմերջենտ դարաշրջանի գործընթացների իմաստավորման միջավայր և գաղափարների զարգացման տարածք, որոնք ուղղված են հայկական քաղաքակրթության երկարաժամկետ զարգացմանն ու քաղաքակրթությունների էկոհամակարգի ամրապնդմանը։
Սա համատեղ աշխատանքի հրավեր է՝ ապագայի իմաստավորմանն ու դրա կառուցմանը։