ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԿՈՆՖԻԳՈՒՐԱՑԻԱՆԵՐԻ ՔԱՐՏԵԶԱԳՐՈՒՄ

Նախագծի ճարտարապետական տարբերակը: v1.0

Փաստաթղթի խմբագրությունը: 1.1

Կարգավիճակը: վերջնական խմբագրություն

Սույն փաստաթուղթը ֆիքսում է քարտեզագրումը՝ որպես քաղաքակրթական գործողության կոնֆիգուրացիաների բազմության հետ վերլուծական աշխատանքի եղանակ: Քարտեզագրումը իրականության արտացոլում չէ, տարածական քարտեզի կառուցում, մոդելավորում կամ կիրառական վերլուծական ընթացակարգ: Դրա գործառույթն է՝ համադրել կոնֆիգուրացիաների պահպանման տարբեր եղանակները՝ առանց դրանք օբյեկտների, վիճակների կամ էմպիրիկ դրսևորումների վերածելու:

Քարտեզագրման միավորն է հանդիսանում կոնֆիգուրացիայի վերլուծական կտրվածքը: Քարտեզագրման մեջ համադրվում են ոչ թե բուն կոնֆիգուրացիաները և ոչ թե դրանք կազմող տարրերը, այլ կապակցվածության պահպանման եղանակները՝ համակարգման, կոնտուրների և փոխազդեցության ռեժիմների տարբեր համակցություններում: Վերլուծական կտրվածքը ձևավորվում է տարբերակման ակտում և գոյություն ունի միայն վերլուծության սահմաններում. հետևաբար՝ քարտեզագրումն աշխատում է ոչ թե իրականության՝ որպես նկարագրության օբյեկտի, այլ դրա վերլուծական պահպանման բազմազան եղանակների հետ:

Քարտեզագրման դաշտը չի ձևավորում ինքնուրույն տարածություն և նոր կոորդինատներ կամ չափումներ չի ներմուծում: Այն պահպանում է վերլուծական կտրվածքների համադրման պայմանները: Նման դաշտը որպես օբյեկտների, մակարդակների կամ գոտիների տեղադրման տարածություն ներկայացնելու փորձը նշանակում է անցում քարտեզագրումից դեպի նկարագրություն և վերլուծական մակարդակի կորուստ:

Քարտեզագրումն իրականացվում է վերլուծական կտրվածքների համադրման միջոցով: Նման համադրումը վիճակների համեմատություն չէ, հաջորդականություն չի սահմանում և չի նկարագրում կոնֆիգուրացիաների դինամիկան կամ զարգացումը: Այն ֆիքսում է կապակցվածության պահպանման եղանակների միջև եղած տարբերությունները:

Քարտեզագրման անհրաժեշտ պայմանն է բազմության պահպանումը: Վերլուծական կտրվածքները կարող են համագոյակցել, հատվել և վերդրվել միմյանց վրա՝ պահպանելով տարբերությունը նույնիսկ տարրերի համընկնման դեպքում: Քարտեզագրումը չի կարգավորում այդ բազմությունը, հիերարխիա չի ձևավորում և կենտրոնական կոնֆիգուրացիա չի առանձնացնում:

Քարտեզագրման սահմանն առաջանում է այնտեղ, որտեղ վերլուծական կտրվածքը սկսում է մեկնաբանվել որպես իրականության վիճակ, համադրումը փոխարինվում է նկարագրությամբ, իսկ տարբերակումը՝ դասակարգմամբ կամ տիպաբանությամբ: Այդ պատճառով քարտեզագրումը պահպանում է ոչ թե կոնֆիգուրացիոն տարածության ավարտուն պատկերը, այլ առանց տարբերակման կորստի կոնֆիգուրացիաների բազմության հետ վերլուծական աշխատանքի հնարավորությունը:

Փաստաթղթի բանաձևը

Կոնֆիգուրացիաների քարտեզագրումը վերլուծական կտրվածքների համադրում է, որը պահպանում է կապակցվածության կազմակերպման եղանակների բազմությունը՝ առանց կոնֆիգուրացիաները օբյեկտների, կառույցների կամ վիճակների վերածելու: