ԱԾԱՆՑՅԱԼ ՁԵՎԵՐԻ ՏԱՐԱԾՈՒԹՅԱՆ ՀԱՏՎԱԾՆԵՐԻ ՔԱՐՏԵԶ (ՓՈՐՁՆԱԿԱՆ/ԱՇԽԱՏԱՆՔԱՅԻՆ)
Նախագծի ճարտարապետական տարբերակը՝ v1.0
Փաստաթղթի խմբագրությունը՝ 1.1
Կարգավիճակը՝ վերջնական խմբագրություն
I. Փաստաթղթի կարգավիճակը
Սույն փաստաթուղթը վերաբերում է ածանցյալ ձևերի տարածության գործառնական տարբերակման և հարաբերակցման եղանակների հաջորդող վերլուծական պահպանման միջև անցումային շրջանագծին (կոնտուրին):
Քարտեզը տարածության պատկերացում, մոդել կամ կառուցվածք չէ և չի ֆիքսում հատվածները (սեգմենտները) որպես կայուն տարրեր:
Դրա գործառույթն է՝ իրականացված տարբերակումը փոխադրել շրջելի ֆիքսման ձևի, որը թույլ է տալիս հաջորդող վերլուծական անդրադարձ՝ առանց տարբերակումը օբյեկտի կամ արդյունքի վերածելու:
II. Փաստաթղթի առարկան
Քարտեզի առարկան ածանցյալ ձևերի տարածության հատվածները չեն, այլ իրականացված տարբերակման հետքերը:
Քարտեզը ֆիքսում է ոչ թե այն, թե ինչ է գոյություն ունի տարածությունում, այլ թե որտեղ և ինչպես է տարբերակումը հնարավոր եղել:
Դրանով իսկ քարտեզը չի աշխատում տարածության օբյեկտների հետ, այլ աշխատում է իրականացված տարբերակման պահպանման ձևի հետ:
III. Ֆիքսման սկզբունքը
Տարբերակման ֆիքսումը կրում է պայմանական, համատեքստային և շրջելի բնույթ:
Քարտեզի տարրը ոչ թե հատված, տիրույթ կամ վերլուծության միավոր է, այլ տարբերակման պահ, որը պահպանում է հաջորդող վերլուծական անդրադարձի հնարավորությունը:
Ֆիքսումը չի սահմանում կայուն սահմաններ, չի կայունացնում հատվածները և չի միավորում դրանց ավարտուն կառուցվածքի մեջ:
IV. Տարրերի հարաբերակցումը
Քարտեզի տարրերը չեն ձևավորում համակարգ, ցանց կամ կառուցվածք:
Դրանք կարող են հատվել, վերադրվել և համագոյակցել, սակայն դրանց հարաբերակցումը պահպանվում է որպես տարբերություն, այլ ոչ թե վերածվում կայուն կապի կամ փոխազդեցության:
Տարրերի միջև տարբերությունից դեպի դրանց միջև կայուն հարաբերություններ անցումը նշանակում է դուրս գալ քարտեզի սահմաններից և շարժվել դեպի կոնֆիգուրացիոն վերլուծություն:
V. Քարտեզի սահմանը
Քարտեզը պահպանում է սեփական կարգավիճակն այնքան ժամանակ, քանի դեռ դրա տարրերը չեն ձեռք բերում կայուն նույնություն, քարտեզն ինքը չի հավակնում ավարտունության և չի մեկնաբանվում որպես տարածության պատկերացում:
Տվյալ պայմանների խախտման դեպքում ֆիքսումը վերածվում է մոդելի կամ նկարագրության, իսկ քարտեզը կորցնում է անցումային բնույթը:
VI. Աշխատանքային բնույթը
Քարտեզը կրում է փորձնական և աշխատանքային բնույթ: Այն կարող է փոխվել, լրացվել և կորցնել նախկին ամբողջականությունը՝ առանց սեփական գործառույթի կորստի:
Դրա աշխատանքային բնույթը պայմանավորված է նրանով, որ քարտեզը պահպանում է ոչ թե տարածության ավարտուն վիճակը, այլ տարբերակման շրջելի հետքերը:
VII. Փաստաթղթի նշանակությունը
Հատվածների քարտեզը նախատեսված է տարբերակումը հաջորդող վերլուծական պահպանմանը թույլատրող ձևով ֆիքսելու համար:
Այն ապահովում է անցումը հատվածավորման գործառնական իրականացումից դեպի տարբերակումների հետագա աշխատանքին՝ ածանցյալ ձևերի տարածությունը չվերածելով պատկերացման, մոդելի, դասակարգման կամ համակարգի:
Փաստաթղթի բանաձևը
Հատվածների քարտեզը ֆիքսում է տարբերակման հետքերը շրջելի ձևով, որը թույլ է տալիս հաջորդող վերլուծական անդրադարձ՝ առանց տարածությունը պատկերացման կամ կառուցվածքի վերածելու:
Հրապարակման կարգախոսը (tagline)
Քարտեզը ֆիքսում է ոչ թե տարածությունը, այլ դրանում տարբերակման հետքերը:
Առնչվող հրապարակումներ
«ԱՇԽԱՐՀ» ԳԻՏԱՀԵՏԱԶՈՏԱԿԱՆ ԿԵՆՏՐՈՆԻ ՌԱԶՄԱՎԱՐԱԿԱՆ ՈՒՂՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ V2.0
«Աշխարհ» ռազմավարական հետազոտությունների կենտրոնի ռազմավարական ուղղությունները կազմում են Կենտրոնի հետազոտական գործունեության ճարտարապետությունը՝ սահմանելով քաղաքակրթական վերլուծության հետազոտական շրջանակը և քաղաքակրթությունների զարգացման ու համաշխարհային կարգի կերպափոխման երկարաժամկետ գործընթացների ուսումնասիրության հիմնական տիրույթները։
ԱՇԽԱՐՀԻ ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԿՈՆՖԻԳՈՒՐԱՑԻԱՆԵՐԻ ՃԱՐՏԱՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ
Կոնֆիգուրացիաների քաղաքակրթական գործողության ճարտարապետությունը այն պայմանների համախումբն է, որոնց դեպքում գործողությունը առաջանում է որպես դերակատարների, կոնտուրների և փոխգործակցության ռեժիմների համադրման եղանակ և չի հանգեցվում դրանց կազմին կամ կառուցվածքին։
ՏԵՂԵԿԱՏՎԱԿԱՆ ՏԵՂԵԿԱՆՔ «ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ
Նախագիծը ստեղծվում է որպես հայկական աշխարհի ռազմավարական մտքի ենթակառուցվածքի տարր, որի կոչումն է պահպանել մտածողության քաղաքակրթական մակարդակն Աշխարհում էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում՝ ոչ գծային փոփոխությունների և խորը անորոշության մի ժամանակաշրջանում, երբ կառավարման ավանդական մեխանիզմները հասնում են իրենց սահմանագծին։