ԱՆՑՈՒՄՆԵՐԸ ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅԱՆ ԿՈՆՖԻԳՈՒՐԱՑԻԱՆԵՐԻ ՄԻՋԵՎ
Նախագծի ճարտարապետական տարբերակը՝ v1.0
Փաստաթղթի խմբագրությունը՝ 1.1
Կարգավիճակը՝ վերջնական խմբագրություն
I. Կարգավիճակը
Փաստաթուղթը վերաբերում է սինթետիկ (համադրական) մակարդակին և ֆիքսում է անցումը որպես կոնֆիգուրացիոն գործողության փոփոխման եղանակ:
Այն չի նկարագրում գործընթացներ, չի սահմանում ուղղվածություն և կոնֆիգուրացիաները չի փոխադրում մոդելների կամ սցենարների:
II. Առարկան
Անցումը ֆիքսվում է որպես դերակատարների (ակտորների), շրջանագծերի (կոնտուրների) և փոխազդեցության ռեժիմների հարաբերակցման եղանակի փոփոխություն, որի դեպքում փոխվում է կապակցվածության պահպանման եղանակը:
Խոսքը վերաբերում է ոչ թե վիճակի փոփոխությանը, այլ այն եղանակի տեղաշարժին, որում գործողությունը դառնում է հնարավոր:
III. Սկզբունքը
Անցումը գործընթաց չէ և չի արտածվում տարրերի փոփոխություններից կամ արտաքին ազդեցություններից:
Այն տարբերակելի է դառնում որպես հարաբերակցման եղանակի արդեն իսկ կատարված փոփոխություն:
IV. Կապակցվածությունը
Անցման մեջ փոխվում է ոչ թե կապակցվածության մակարդակը, այլ դրա պահպանման եղանակը:
Անցումը նույնական չէ տրոհմանը կամ զարգացմանը և գնահատական չի պարունակում:
V. Սահմանային կոնֆիգուրացիաները
Անցումները տարբերակելի են սահմանային կոնֆիգուրացիաների դաշտում, որոնք չեն սահմանում ուղղություն, այլ ֆիքսում են հնարավոր փոփոխությունների սահմանները:
VI. Դիմադրողականությունը (ռեզիլիենտությունը)
Դիմադրողականությունը դրսևորվում է անցումներում որպես հարաբերակցման եղանակների փոփոխման դեպքում գործողության հնարավորությունը պահպանելու ունակություն:
VII. Սահմանափակումները
Անցումը չի թույլատրում մեկնաբանում որպես գործընթացի, աստիճանի կամ կառավարելի փոփոխության:
Այն ենթակա չէ մոդելավորման և չի կարող օգտագործվել որպես նախագծման գործիք:
VIII. Նշանակությունը
Փաստաթուղթը պահպանում է անցումը որպես հարաբերակցման եղանակի փոփոխություն և ապահովում է փոփոխության հետ գործառնման հնարավորությունը՝ առանց այն գործընթացներին կամ մոդելներին հանգեցնելու:
Եզրակացություն
Անցումը ֆիքսվում է որպես հարաբերակցման եղանակի փոփոխություն, որում փոխվում է բուն գործողության հնարավորությունը:
Փաստաթղթի բանաձևը
Անցումը կոնֆիգուրացիաների միջև հարաբերակցման եղանակի փոփոխությունն է, որը փոխում է կապակցվածության պահպանումը որպես գործողության հնարավորություն:
Անցումը շարժում չէ, այլ հարաբերակցման եղանակի փոփոխություն: