«Կյանքն առանց պայքարի դանդաղ մահ է» - Հարցազրույց Գրանտ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ հետ
«"Կյանքն առանց պայքարի դանդաղ մահ է" — Հարցազրույց Գրանտ Մարգարյանի հետ» հրապարակումը, որը պատրաստել է «ԱՆԻՎ» ամսագիրը՝ Ադլերում կայացած համշենահայերին նվիրված միջազգային գիտաժողովի արդյունքներով, ներկայացնում է ՀՅԴ Բյուրոյի անդամ Գրանտ Մարգարյանի հետ զրույցը՝ համշենահայերի ճակատագրի, ազգային ինքնության չափանիշների և երիտասարդության դերի մասին Հայ Դատի համար մղվող պայքարում:
Ներածություն և համատեքստ
Հարցազրույցը կապված է Կրասնոդարի երկրամասի և Թուրքիայի համշենահայերին նվիրված գիտական գիտաժողովի հետ և բացում է ավելի լայն թեմա՝ Դաշնակցություն կուսակցության աշխատանքը սփյուռքահայ և ձուլման ենթարկված հայկական խմբերի հետ: Մարգարյանը կուսակցական հետաքրքրության ուշացումը այս թեմայի հանդեպ բացատրում է պատմական հանգամանքներով՝ ԽՍՀՄ տարածքում ՀՅԴ-ի գործունեության անհնարինությամբ և հետագայում ուժերի կենտրոնացմամբ Ղարաբաղյան պայքարի վրա:
Ինքնության վերաբերյալ հիմնական դրույթներ
Զրույցի կենտրոնական տեղը զբաղեցնում է հայկական ինքնության անբաժանելիության թեզը: Մարգարյանը ձևակերպում է ազգային պատկանելության միակ չափանիշը՝ մարդու ինքնազգացողությունը.
- հայերենին տիրապետելը ազգին պատկանելու պարտադիր պայման չէ,
- դավանանքը (իսլամ, աթեիզմ, այլ քրիստոնեական դավանանք) չի կարող հիմք հանդիսանալ ազգային պատկանելությունը մերժելու համար,
- որոշիչ գործոն է ճանաչվում բացառապես մարդու անձնական ինքնորոշումը որպես հայ:
Կազմակերպչական բաղադրիչ
Հարցազրույցի զգալի մասը նվիրված է համշենահայերի համախմբման գործնական խնդիրներին՝ հայկական դպրոցների ցանցի ստեղծմանը, հայկական լրատվամիջոցների (հեռուստատեսություն, ռադիո, մամուլ) և կազմակերպչական կառույցների ձևավորմանը Կրասնոդարի երկրամասում: Մարգարյանն ընդգծում է, որ չկազմակերպված հայությունը ընդամենը «հայերի հավաքույթ» է՝ զուրկ իրական ուժից, և կուսակցության խնդիրն է ցրված համայնքները վերածել կազմակերպված ու համախմբված կառույցի:
Պայքարի և երիտասարդության թեման
Հարցազրույցի առանձին բաժինը բացահայտում է Մարգարյանի պատկերացումը Հայ Դատի համար մղվող պայքարի նշանակության մասին երիտասարդ սերնդի բարոյական դաստիարակության համար: Նա տարբերակում է պայքար և պատերազմ հասկացությունները՝ պայքարը մեկնաբանելով որպես մարդկային և բարոյական զարգացման աղբյուր, որը հակադրվում է դեգրադացիային և պասիվ գոյության «անպտուղ մազոխիզմին»: Արդարությունը, նրա համոզմամբ, անբաժանելի է. սեփական ժողովրդի իրավունքների համար մղվող պայքարը միաժամանակ ծառայում է նաև այլ ճնշված ժողովուրդների գործին:
Կենսագրական բաժին
Հարցազրույցի ավարտին ներկայացվում են Գրանտ Մարգարյանի կենսագրական տվյալները՝ ծնունդ Իրանի հարավում, կուսակցական գործունեություն Հունաստանում, Հայաստան տեղափոխություն 1990 թվականին, մասնակցություն Ղարաբաղյան պայքարին, բանտարկություն Լևոն Տեր-Պետրոսյանի օրոք և հետագայում ընտրություն ՀՅԴ Գերագույն մարմնում և Բյուրոյում:
Եզրակացություն
Հարցազրույցի հիմնական եզրահանգումն այն է, որ ողջ հայկական ներուժի համախմբումը՝ անկախ լեզվից, հավատքից և բնակության տարածքից, հրատապ պատմական խնդիր է, իսկ ազգային շահերի համար ակտիվ, գործուն պայքարը դիտվում է որպես հայ ժողովրդի բարոյական և կազմակերպչական միասնության պահպանման անհրաժեշտ պայման:
Զրույց ՀՅԴ Բյուրոյի անդամ Հրանտ Մարգարյանի հետ այն մասին, թե ինչպես է որոշվում համշենահայերի ազգային պատկանելությունը, և ինչու ժողովրդի իրավունքների համար մղվող ակտիվ պայքարը մնում է նրա բարոյական միասնության պահպանման պայման։
Ինքնազգացողությունը՝ որպես պատկանելության չափանիշ