«ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ՕՆՏՈԼՈԳԻԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԱԿԸ
Ներածություն
Սույն փաստաթուղթն իրենից ներկայացնում է «Աշխարհ» նախագծի օնտոլոգիական ֆրեյմը, որն ամրագրում է դրա կանոնը, բազիսային ու ընդլայնված սկզբունքների համակարգը, ինչպես նաև օբյեկտիվ իրականության մեջ նախագծի ծավալման փուլերը։
Կանոնը որոշում է թույլատրելիի և անթույլատրելիի սահմանները, ներմուծում է հիմնարար զատորոշումներ և սահմանում է այն լեզուն, որը հնարավոր է դարձնում Աշխարհի ապագայի նախագծումը փոփոխությունների դարաշրջանի պայմաններում։
Նախագծի սկզբունքները բխում են կանոնից և սահմանում են նախագծի կայունության ու զարգացման պայմանները՝ ապահովելով հաջորդող հետազոտությունների և դրա ծավալման ձևերի կապակցվածությունը։
«Աշխարհ» նախագիծն ընկալվում է որպես քաղաքակրթական և ամբողջական, որն օժտված է զարգացման սեփական տրամաբանությամբ, կենտրոնով ու հորիզոնով, և չի կարող հանգեցվել (ռեդուկցիայի ենթարկվել) մշակութային, կրոնափիլիսոփայական, հասարակական-քաղաքական, գիտական կամ տեխնոլոգիական նախաձեռնությունների։
Փաստաթուղթն ունի հիմնադիր բնույթ և նախատեսված է նախագծի փոշիացումը, զավթումն ու գործիքայնացումը (ինստրումենտալացումը) կանխելու համար՝ ներմուծելով անհրաժեշտ սահմանափակումներ, զատորոշումներ և պայմաններ, որոնց շրջանակներում տեղի է ունենում դրա զարգացումը։ Այն չի նկարագրում նախագծի նպատակադրումը, առաքելությունը, ճարտարապետությունը կամ օպերացիոն մեխանիզմները։ Փաստաթուղթը նաև չի նկարագրում հաջորդ փուլերում և այլ փաստաթղթերում ձևավորվող ինստիտուտները, կառուցվածքներն ու դրանց գործառույթները, որոնք չեն կարող հակասել կանոնին և սկզբունքներին։
Առնչվող հրապարակումներ
«ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ՆՊԱՏԱԿԱՅԻՆ ՆՇԱՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ
«Աշխարհ» նախագիծը նախատեսված է էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում հայկական քաղաքակրթության քաղաքակրթական մակարդակի մտածողության պահպանման և ծավալման համար, երբ կազմակերպման և կառավարման այլ մակարդակները հասնում են իրենց կիրառելիության սահմաններին:
«ԱՇԽԱՐՀ» ՆԱԽԱԳԾԻ ԱՌԱՔԵԼՈՒԹՅՈՒՆԸ
«Աշխարհ» նախագծի առաքելությունն է պահպանել և
զարգացնել այն պայմանները, որոնցում հայկական քաղաքակրթությունն ունակ է
պահպանել իր ամբողջականությունն ու ինքնությունը, հետազոտել ապագան և
գործել էմերջենտ դարաշրջանի պայմաններում՝ պահպանելով իրեն բնորոշ
օնտոլոգիական լարումները: Առաքելությունն իրականացվում է որպես
հավասարակշռության պահպանում պահպանման և փոփոխության, հեռացման և
վերադարձի, կենտրոնի և բաշխվածության միջև, ինչպես նաև որպես
մասնակցություն քաղաքակրթությունների փոխազդեցությանը էկոհամակարգի
շրջանակներում՝ ելնելով սեփական ինքնությունից, փորձից և
պատասխանատվությունից:
ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ՌԵԶԻԼԻԵՆՏՈՒԹՅՈՒՆ
Քաղաքակրթական ռեզիլիենտությունը քաղաքակրթության ինտեգրալ հատկությունն է,
որն արտահայտում է նրա կենսունակությունը, ամբողջականությունը և
գործունակությունը պահպանելու, փոփոխություններին հարմարվելու և զարգացման
նոր մոդելներ ձևավորելու ունակությունը էկոհամակարգի և համաշխարհային
համակարգի ոչ գծային դինամիկայի պայմաններում:
«Աշխարհ» նախագծում քաղաքակրթական ռեզիլիենտությունը հանդես է գալիս որպես
կենտրոնական կատեգորիա, որը միավորում է քաղաքակրթական վերլուծության
տարբեր ուղղությունները և ապահովում քաղաքակրթությունների զարգացման
երկարաժամկետ դինամիկայի հետազոտումը: